เนื้อเพลง ไม่ลึกลับ ไม่ซับซ้อน แอร์ กนิษฐิกา

เนื้อเพลง ไม่ลึกลับ ไม่ซับซ้อน

ไม่ลึกลับ ไม่ซับซ้อน

มันไม่ลึกลับ และมันไม่ซับซ้อน
ไม่มีให้หักมุม และไม่มีฆาตกร

ฉากในละคร หักมุมกันไป แต่จบยังไง ยังมีเฉลย
แต่ในความจริง ต่างกันไปเลย ฉากที่ลงเอย ใครเลยจะรู้

เห็นที่เธอกังวล คิดมากจนหวั่นไหว
ฉันแค่อยากขอให้มั่นใจ จะไกลแค่ไหนก็ไปด้วยกัน

มันไม่ลึกลับ..และมันไม่ซับซ้อน
ไม่มีให้หักมุมและไม่มีฆาตกร
มีแค่รักแท้..จะไม่มีรักซ้อน
แค่เรานั้นเข้าใจและห่วงใย ได้อย่างนี้กันทุกตอน

ฉากที่เป็นเรา อยากให้เป็นไง จบแบบกินใจ หรือจะผิดหวัง
อยู่ที่ตัวเรา ว่าจะจริงจัง และเชื่อใจกัน ทำได้แค่ไหน

เห็นที่เธอกังวล คิดมากจนหวั่นไหว
ฉันแค่อยากขอให้มั่นใจ จะไกลแค่ไหนก็ไปด้วยกัน

มันไม่ลึกลับ..และมันไม่ซับซ้อน
ไม่มีให้หักมุมและไม่มีฆาตกร
มีแค่รักแท้..จะไม่มีรักซ้อน
แค่เรานั้นเข้าใจและห่วงใยได้อย่างนี้

มันไม่ลึกลับ..และมันไม่ซับซ้อน
ไม่มีให้หักมุมและไม่มีฆาตกร
มีแค่รักแท้..จะไม่มีรักซ้อน
แค่เรานั้นเข้าใจและห่วงใยได้อย่างนี้

มันไม่ลึกลับ..และมันไม่ซับซ้อน
ไม่มีให้หักมุมและไม่มีฆาตกร
มีแค่รักแท้..จะไม่มีรักซ้อน
แค่เรานั้นเข้าใจและห่วงใยได้อย่างนี้ กันทุกตอน

เนื้อเพลง น้ำตาไม่กล้าไหล แอร์ กนิษฐิกา

เนื้อเพลง น้ำตาไม่กล้าไหล

แอร์ กนิษฐิกา – น้ำตาไม่กล้าไหล
คำร้อง ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์
ทำนอง/เรียบเรียง วีรภัทร์ อึ้งอัมพร

ก็รู้ว่าเลิกกันไป ไม่มีทางเหมือนเดิม
อย่าไปทำอะไรอ่อนแอเมื่อพบกัน
อย่าร้องไห้ให้วันวาน ที่เคยผูกพัน
ไม่มีวันที่จะรักกันอีกได้แล้ว

แก้วใบเดิมที่แตกไม่ต้องไปสานต่อ
อย่าเลยอย่าไปรื้อฟื้น ด้วยน้ำตา

หยดน้ำในตาไม่กล้าให้ไหล
ต้องฝืนมันไป ก็ทั้งที่ใจมันปวดร้าว
ต้องทนแข็งใจ ที่มันว่างเปล่าให้แข็งแรง
หยดน้ำในตาไม่มีค่าแล้ว
เก็บมันไว้อย่าปล่อยให้ไหลมา
ต้องกลั้นใจ มองไปที่ขอบฟ้า
ไม่ให้เธอเห็นน้ำตาของคนที่ไม่ลืม

กี่ครั้งที่พูดคุยกัน ฉันต้องข่มใจ
บอกตัวเองว่าเรานั้นเป็นได้แค่ไหน

แก้วใบเดิมที่แตก ไม่ต้องไปสานต่อ
อย่าเลยอย่าไปรื้อฟื้นด้วยน้ำตา

หยดน้ำในตาไม่กล้าให้ไหล
ต้องฝืนมันไป ก็ทั้งที่ใจมันปวดร้าว
ต้องทนแข็งใจ ที่มันว่างเปล่าให้แข็งแรง
หยดน้ำในตาไม่มีค่าแล้ว
เก็บมันไว้อย่าปล่อยให้ไหลมา
ต้องกลั้นใจ มองไปที่ขอบฟ้า
ไม่ให้เธอเห็นน้ำตาของคนที่ไม่ลืม

เหลือแค่เพียงความหลัง ฝังใจ
และก็ไม่รู้ว่าวันไหน ที่จะลืมเรื่องวันวานได้สักที

หยดน้ำในตาไม่กล้าให้ไหล
ต้องฝืนมันไป ก็ทั้งที่ใจมันปวดร้าว
ต้องทนแข็งใจ ที่มันว่างเปล่าให้แข็งแรง
หยดน้ำในตาไม่มีค่าแล้ว
เก็บมันไว้อย่าปล่อยให้ไหลมา
ต้องกลั้นใจ มองไปที่ขอบฟ้า
ไม่ให้เธอเห็นน้ำตาของคนที่ไม่ลืม